De Oersprong – Natuurlijk! Leven

Wisely Simple, Simply Wise

   Oct 11

Welkom op mijn blogpage.

De Oersprong – Wisely Simple. Simply Wise. Leven vanuit het hart. Met beide benen op de grond. Hier deel ik mijn bedenksels, overpeinzingen, theorieen, filosofieen en andere hersenspinsels. Het voelt fijn om bij alle overwegingen en beslissingen die we maken in onze leven, Moeder Aarde centraal te stellen. Alleen, was is haalbaar? En wat voelt goed? Wat is eigenlijk goed? In mijn blogs neem ik je mee in mijn overpeinzingen en gedachtengangen. Waarom wel een auto en geen wegwerpluiers? En hoe gaan we om met voedsel? Hoe werkt flow en bestaat er toeval? Interessante onderwerpen, en stuk voor stuk hebben ze te maken met een holistische kijk op het leven. Een dynamische zoektocht naar een eerlijke manier van leven. Voor Moeder Aarde, voor alles wat leeft, voor mezelf, voor ons als gezin. In een woelige wereld met een spannende tijdsgeest… laat je inspireren!


   Jan 09

Synchroniciteit

Het leven is eigenlijk heel simpel. Vaak beseffen of ervaren we het niet zo. Wanneer ik me over kan geven aan het moment en helemaal berust in dat wat is, dan heeft magie vrij spel. Je kunt het ook synchroniciteit noemen. Intunen op ‘the divine plan’ en daarmee platgezegd het onderste uit de kan halen. Want dat is hoe simpel het leven kan zijn. Ik merk dat het me veel goed doet. Gewoon achterover leunen en zijn met dat wat zich aandient. Ik weet het. En waarom is het dan vaak toch zo moeilijk? Het gevoel van controleverlies? Het gevoel van iets willen ‘doen’? Of de ingeprente overtuiging dat het leven niet makkelijk is? Waarschijnlijk een combinatie van dit alles. Door het soms toch te doen en te ervaren dat het werkt, geeft zo veel energie! Wanneer alle schakels in elkaar klikken en mensen op mn pad komen, die mij precies datgene kunnen aa reiken waar ik op dat moment iets mee kan. Laat de magie zegevieren!


   Dec 30

Blij met wat je doet

Ik ben blij met wat ik doe. Dat is een fijn gevoel. Wat ik doe? Elke dag is dat anders. Morgen bijvoorbeeld, ben ik de hele dag op pad als uilenballenmevrouw. Kinderen wanen zich eventjes in de wereld van de natuuronderzoeker. Ze krijgen een pincetje, een loepje en een tandenborstel en dompelen dan een braakbal onder in het water, om deze dan vervolgens met uiterste concentratie uit te pluizen en onwaarschijnlijke schatten aan de oppervlakte toveren. De verwondering op het gezicht van een kind bij het aanschouwen van de natuur (dood of levend;), is onbetaalbaar. Daarom ben ik blij met wat ik doe. Ik weet zeker dat elke dag dat ik dit doe, een kind zich geroepen voelt tot het beschermen van deze meedogenloze en tegelijkertijd o zo wonderschone natuur. Elke dag dat ik leef wil ik een kind zien ‘ wakker worden’ in hun levensmissie om voor Moeder Aarde te zorgen. Hun verbonden zien geraken met alles wat leeft om hen heen. Die verbinding, daarvoor sta ik elke dag op.


   Dec 30

Uilenballen

Sinds enkele jaren ben ik gefascineerd door uilen. Het begon tijdens een workshop waar mijn twee oudste dochters aan mee deden. Een workshop braakballen pluizen. Fantastische ervaring, iets wat ik heb moeten ontberen in mijn kinderjaren. En wat eigenlijk elk kind voor zijn of haar 12e moet hebben gedaan. Wroeten in een haarbal waar je dan een scala aan pietepeuterige botjes in vind. Als een echte schatkist. En als je geluk hebt vind je zelfs een schedeltje van een muis of vogeltje. Griezelig. Of oneindig fascinerend? Sinds ik deze ene workshop heb mee mogen ervaren ben ik gegrepen. Oneindig fascinerend als je het mij vraagt dus. Tientallen uilenballen heb ik al zien opengaan. En daarmee de fascinatie voor de natuur geboren zien worden bij menig kleine workshopdeelnemer. En ook bij hun net zo verwonderde papa’s en mama’s. Want er zijn veel ouders voor wie, net als ik, deze ervaring ook hun eerste ervaring is met onze rauwe natuur. Het bewijs van de rauwheid van de natuur, van eten en gegeten worden ligt open en bloot voor je op tafel. En dan maar determineren. Bovenkaak, onderkaak, bekkenbeen, ruggewerveltje, je kunt het er allemaal in ontdekken. Enthousiast? Er zijn nog enkele plekjes open voor de workshop bij Pluk (www.facebook.com/plukdh)


   Dec 28

Urban Compost

Sinds jaren is het een vertrouwde handeling: het ‘weg’gooien van groenteschilletjes, fruitrestjes en papiersnippers in de compostbak. Die fijne menselijke restjes worden dan in mum van tijd omgezet in zwart goud: compost voor de tuin. Waaruit dan weer van alles groeit dat we op onze beurt dan weer kunnen opeten en verder verwerken. Zo is het cirkeltje rond. Zo ontzettend logisch. Voor mij. Voor mijn gezin. Maar dan opeens worden we ermee geconfronteerd: dit is zo logisch nog niet. Althans niet voor de gemiddelde stadsbewoner. De urban dweller. Want voor enkele weken mogen wij ons begeven in leven van een stadsbewoner. En dan mieter je niet achteloos je klokhuis uit het raam of voer je je restje havermoutpap aan de kip. Nee, Annie van hieronder zit niet te wachten op een met smurrie bezaaid tegelterras en kippen zijn hier een uitgestorven diersoort. Behalve in de stadsboerderij dan. En dat is ook waar onze tocht naartoe gaat, in onze pogingen om ons o zo vertrouwde cirkeltje rond te krijgen. Dat fijne cirkeltje van eten en gegeten worden. Van worm tot plant en weer terug. Dus sparen wij hier onze restjes netjes op in een emmertje, welke wij dan al fietsend transporteren naar Pluk! Den Haag. Daar staan de groene bakken al klaar. Klaar om gretig deze fijne restjes te verzamelen om verderop in de tuin om een composthoop te belanden en te transformeren tot die begeerlijke voeding voor verse groenten en fruit. Jeetje wat een logica. En hoe ingenieus tegelijk. Dit soort situaties brengt me weer tot de realiteit dat het helemaal niet meer zo gewoon is om in een gesloten systeem te leven. Een systeem dat geen afval kent; slechts voeding. En hoe fijn het is om de mogelijkheid te hebben om ons eigen systeem steeds meer tot een gesloten cirkel te maken. Hoeveel voldoening dat geeft. In de stad een grote(re) uitdaging, maar o zo voldoeninggevend. En je komt nog eens ergens.